Η ψυχολογία της κανούργιας χρονιάς!

Ακούγοντας τις καμπάνες των εορταστικών ημερών, μας δημιουργούνται ανάμεικτα συναισθήματα χαράς και λύπης μαζί (χαρμολύπης).
Χαρά, γιατί η γέννηση του Θεανθρώπου δρά λυτρωτικά στο άτομο που αναβαπτίζεται στην ελπίδα για ενα καλύτερο αύριο, αλλά και λύπης  γιατί ο αναπόφευκτος απολογισμός των "πεπραγμένων" του ψυχισμού μας ειναι αφορμή για εσωτερική αναδίπλωση, που νομοτελειακά φέρνει συγκίνηση, αναμνήσεις για πρόσωπα και καταστάσεις , λαχτάρα και φόβο για το μέλλον, που προβάλλει αβέβαιο.
Σε μια εποχή, ιδιαίτερη μεταβατική, όπως η σημερινή, με συνεχείς ανακατατάξεις και αναπροσδιορισμούς ιδεολογιών, αξιών και πεποιθήσεων, ο πνευματικός και ψυχικός κόσμος του σύγχρονου ανθρώπου ταλαντεύεται επικίνδυνα, με συνέπεια απώλεια, πολλές φορές της ψυχο-σωματικής του ισορροπίας με επακόλουθο την αύξηση του υπαρξιακού άγχους και την εμφάνιση αντιδραστικής κατάθλιψης αρκετά συχνά.
Η κοινωνική απομόνωση/ μοναξιά, η χαλάρωση του κοινωνικού ιστού,η οικονομική κατάσταση της εποχής καθώς και ο προσωπικός απολογισμός του καθενός, μπορεί να αποτελέσουν τους βασικότερους λόγους για την μελαγχολία των γιορτών...
Η αδυναμία του ψυχισμού να εναρμονίσει και να προσδώσει δημιουργική διέξοδο σε αντιφατικά συναισθήματα μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση κοινωνιο-παθολογίας ή/και ψυχο-παθολογίας, ανάλογα πάντοτε με την προσωπικότητα και το οικογενειακό περιβάλλον του κάθε ατόμου.
Σε αυτές τις "δύσκολες" περιπτώσεις έχει απόλυτη ένδειξη, η ένταξη του ατόμου σε θεραπευτικές ομάδες αυτογνωσίας, αυτοβελτίωσης και καλλιέργειας των κοινωνικών του δεξιοτήτων. 
Στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε μονο η Αγάπη, η Ελπίδα και η Αλληλεγγύη δίνουν αξία και ποιότητα στη ζωή μας!


Ευχόμαστε η νέα χρονιά να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε ...να εκτιμήσετε...να αγαπήσετε αυτά που έχετε ...είναι πολύτιμα ΔΩΡΑ ΖΩΗΣ!

Χριστούγεννα στο πέλαγος!

(εν πλω επί του S/S "Lavadara" 
Από Vancouver B.C. δια New Kastle on Tyme)

Η χαρμολύπη των απολογισμών...


Χριστούγεννα! Όπου και να βρίσκεται κάθε ναυτικός, το μυαλό του αφήνει το βαπορίσιο περιβάλλον και κουβαλιέται πίσω στη μακρινή του φτωχή πατρίδα, στην πόλη, στο νησί*, στο χωριό, στο σπίτι. Το ξέρει και το αισθάνεται ότι τέτοιες ημέρες, εκείνους που άφησε πίσω του, τον φέρνουν και τον συλλογιούνται.Η απουσία του γίνεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά πιο αντιληπτή και αισθητή και τούτο γιατί Χριστούγεννα θα πει, το μάζεμα όλων που αποτελούν την οικογένεια γύρω απο το γιορτάσιμο τραπέζι. Το αδειανό κάθισμα με τη βουβή του ομιλία , φωνάζει και ξαναθυμίζει εκείνον , που λείπει κάπου μακριά στους ωκεανούς (πραγματικούς ή φαντασιακούς), με συντροφιά την ψυχική του μοναξιά...   

Απόσπασμα από τη Συλλογή Διηγημάτων ΥΓΡΑ ΚΕΛΕΥΘΑ** (Υγροί Δρόμοι) του Κων/νου Χαρ. Κουλιανού-Αθήνα , 1961.

* ΑΝΔΡΟΣ : (ΜΙΚΡΑ ΑΓΓΛΙΑ  του Μεσοπολέμου)
** Ομηρική διάλεκτος 

Περί αγάπης...

Περί αγάπης...

"...αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί...η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται , η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται , ου φυσιούται,ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής ,ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει τη αδικία, συχγαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέγει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει...η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει..."

Α´ ἐπιστολὴ (13) Αποστόλου Παύλου πρὸς Κορινθίους 

Τα συναισθήματα μας... και πως μας ταλαιπωρούν! (Μέρος B΄)

                                  Φόβος

Το συναίσθημα του φόβου έχει μια ουσιώδη αποστολή: περισσότερο από κάθε άλλο συναίσθημα αποτελεί βασικό συστατικό επιβίωσης (σύστημα συναγερμού).

Ο φόβος της μοναξιάς, των ανθρώπων, της τρέλας και του θανάτου είναι "φόβοι" σύμφυτοι με την ύπαρξη του ανθρώπου και με τους οποίους δεν μπορεί εύκολα να συμφιλιωθεί. Τον συνοδεύουν σχεδόν σε όλη του τη ζωή και τον καθοδηγούν άμεσα ή έμμεσα με τη θέληση του ή/και χωρίς αυτή. Όταν τους ξεπερνά ή συμφιλιώνεται μαζί τους ή τους δεί με άλλο μάτι τότε ζεί ευτυχισμένος και συναλλάσσεται αρμονικά με τους συνανθρώπους του. Άλλες φορές όμως οι φόβοι αυτοί τον αποδιοργανώνουν συναισθηματικά σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην μπορεί να τους αντιμετωπίσει και υιοθετεί την εύκολη λύση, αυτή της συμπεριφοράς αποφυγής (Γ. Μπουλουγούρης). Το πρόβλημα της εποχής μας όμως είναι ότι στην καθημερινή ζωή εμφανίζονται πολλοί και αδικαιολόγητοι φόβοι, οι οποίοι επενεργούν σαν "δηλητήριο" και μας δημιουργούν χωρίς σημαντικό λόγο υπερβολικό άγχος, που μπορεί να οδηγήσει π.χ. σε κρίσεις πανικού, φοβικές και άλλες αγχώδεις εκδηλώσεις κ.α. 

Ενώ φόβος είναι το συναίσθημα της ανησυχίας που προκαλείται από την ύπαρξη επικείμενου ρεαλιστικού κινδύνου, φοβία είναι ο επίμονος υπερβολικός φόβος που συνδέεται με ένα αντικείμενο ή κατάσταση, που αντικειμενικά δεν αποτελεί σημαντική πηγή κινδύνου. Όταν ο φόβος αφορά κατάσταση ή αντικείμενο που δεν μπορούμε να την/το προσδιορίσουμε τότε πρόκειται για άγχος (Γ. Μπουλουγούρης).

Τα στελέχη του Ιατρείου Ψυχοθεραπείας Πειραιά εξειδικεύονται στην εφαρμογή Γνωσιακών-Συμπεριφορικών Παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση αγχωδών και φοβικών διαταραχών.

Τα συναισθήματα μας... και πως μας ταλαιπωρούν! (Μέρος Α΄)

Πως ορίζονται , τι μας προκαλούν και πως τα διαχειριζόμαστε...

Η δυσκολία να ορισθεί το συναίσθημα οφείλεται στην πολυπλοκότητα και την συνθετότητα της ίδιας του της φύσης.Ως "Συναίσθημα" ορίζεται κατά βάση το υποκειμενικό βίωμα που αισθάνεται το άτομο σε συνδυασμό με τις συγκεκριμένες σκέψεις που προηγήθηκαν αυτού ή δημιουργήθηκαν από αυτό,τις βιο-ψυχο-κοινωνικές παραμέτρους που το χαρακτηρίζουν καθώς και το σύνολο των προτροπών για επικείμενη δράση που κατευθύνεται από το ίδιο.