Το άγχος στον εργασιακό χώρο Β΄ Μέρος

Οι προηγούμενες δεκαετίες χαρακτηρίστηκαν από ραγδαίες μεταβολές στο εργασιακό περιβάλλον: από τη βιομηχανική παραγωγή στην παροχή υπηρεσιών, από την παραδοσιακή τεχνολογία στην χρήση των υπολογιστών, την αυτοματοποίηση και στην εφαρμογή εξελιγμένων συστημάτων επικοινωνίας, από τις τοπικές αγορές στην παγκόσμια αγορά, από την αναζήτηση της ποσότητας στην αναζήτηση της ποιότητας, από τις εθνικές εταιρίες στις πολυεθνικές. Αυτού του είδους οι αλλαγές ασκούν σημαντική επιρροή στην ταυτότητα του εργαζόμενου, στα κίνητρα εργασίας, στην αφοσίωση στο επάγγελμα, στην εργασιακή συμπεριφορά και στη γενικότερη απόδοση του ατόμου.

Γενικά, το άγχος αποτελεί φυσιολογική αντίδραση κάθε έμβιου όντος, εφόσον συνδέεται με την επιβίωσή του. Πηγάζει από την αλληλεπίδραση ατόμου και περιβάλλοντος και μπορεί, με απλά λόγια, να οριστεί ως η πίεση που ασκεί το περιβάλλον στο άτομο. Θεωρείται δε παθολογικό, εάν δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή λειτουργικότητα του ατόμου, στην επίτευξη επιθυμητών στόχων και στη συναισθηματική του ηρεμία. Επιπλέον, η πίεση αυτή έχει υποκειμενικό χαρακτήρα, δηλαδή οι ίδιες συνθήκες μπορούν να αποτελούν πηγές άγχους για κάποια άτομα, ενώ για άλλα όχι. Το επαγγελματικό άγχος, πιο ειδικά, μπορεί να ταυτιστεί με την κατάσταση εκείνη, κατά την οποία συσσωρεύονται αγχογόνες συνθήκες που σχετίζονται με την εργασία ή το άγχος που συνδέεται με μια συγκεκριμένη εργασιακή πραγματικότητα (π.χ την αλλαγή εργασίας ή μια νέα θέση).

Άγχος ένα πολυδιάστατο φαινόμενο… Α΄ΜΕΡΟΣ

Το στρες –άγχος είναι φυσικό και αναπόφευκτο χαρακτηριστικό της ζωής. Πολλές φορές θεωρείται απαραίτητο συναίσθημα για την επιβίωση του ανθρώπου. Είναι ένας «μηχανισμός συναγερμού» δηλαδή προστασίας και κινητοποίησης μέσω του οποίου δημιουργείται η απαραίτητη διέγερση του σώματος, έτσι ώστε να αντιδράσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε μια «απειλητική» κατάσταση η οποία απαιτεί άμεση αντίδραση.

  Το άγχος δεν είναι εχθρός του ανθρώπου, παρότι πολλές φορές βιώνεται απειλητικά. Υπάρχει το «δημιουργικό άγχος» και το «δυσλειτουργικό άγχος». Ευχάριστα συμβάντα κατά τα οποία εκδηλώνονται συμπτώματα άγχους μπορεί να είναι ο γάμος, ο ερχομός ενός παιδιού, η προαγωγή, ενώ ως δυσάρεστα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την εμφάνιση μιας σοβαρής ασθένειας, τον χωρισμό και την απόλυση , την απώλεια ,κ.α.

Το άγχος είναι μια κοινή αντίδραση, που σε κάποιο βαθμό απαντάται στους περισσότερους ανθρώπους, με τη μορφή της υπερβολικής αντίδρασης σε ήπια στρεσογόνα γεγονότα (π.χ. παραμονές εξετάσεων, αναμονή σημαντικών συναντήσεων κλπ).

Το άγχος θεωρείται παθολογικό, εάν δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινή λειτουργικότητα του ατόμου, στην επίτευξη επιθυμητών στόχων ή στη συναισθηματική του ηρεμία, οπότε και γίνεται λόγος για την εμφάνιση κάποιας αγχώδους διαταραχής.

Ποια όμως είναι τα «συμπτώματα/συνέπειες» του υπερβολικού –δυσλειτουργικού άγχους;

Α. Γνωστικά:

· Μειώνεται η διάρκεια συγκέντρωσης…

· Αυξάνεται η πιθανότητα διάσπασης της προσοχής!

· Εξασθενούν η βραχυπρόθεσμη και η μακροπρόθεσμη μνήμη,

· Η ταχύτητα αντίδρασης γίνεται απρόβλεπτη…

· Αυξάνεται ο ρυθμός των σφαλμάτων,

· Εξασθενούν οι δυνατότητες οργάνωσης και μακροπρόθεσμου προγραμματισμού,

· Αυξάνονται οι διαταραχές σκέψης κ.α.

Β. Συναισθηματικές αντιδράσεις:

                 
· Αυξάνονται οι οργανικές, ψυχολογικές εντάσεις,
· Αυξάνεται η υποχονδρία,
· Εμφανίζονται «σημάδια» αδυναμίας και εχθρικότητας /αμυντικότητας…

· Πέφτει η αυτοεκτίμηση.

Γ. Συμπεριφορικές συνέπειες:

 · Μειώνεται ο ενθουσιασμός και τα ενδιαφέροντα,

· Αυξάνεται η κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών…

· Τα επίπεδα της ενέργειας είναι χαμηλά,

· Ο ύπνος διαταράσσεται,

· Αναπτύσσεται αδιαφορία…κ.α.

Η εμφάνιση καθώς και ο βαθμός της σοβαρότητας  αυτών των αρνητικών συνεπειών διαφέρει από άτομο σε άτομο .

H επιστήµη στην καθηµερινότητά µας!

TΕΧΝΟΠΟΛΙΣ

∆ΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

30 AΠΡΙΛΙΟΥ

ΕΩΣ 4 ΜΑΪΟΥ

Η Θεραπεία και η Φροντίδα στη νόσο Alzheimer

Cure and Care of Alzheimers’ Disease
Δρ. Νίκος Ε. Δέγλερης, Νευρολόγος-Ψυχίατρος, Δ/νής ΨυχοΓηριατρικής Υπηρεσίας Πειραιά, Ελληνικό Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών, Assistant Etr. Παν/μίου Paris V , τ. Λέκτορος Παν/μίου Ιωαννίνων, Μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Υποτρόφων ΩΝΑΣΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ

Ανδρέας Σόλιας, Κοινωνικός Λειτουργός, M.Sc. Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών, Κοινωνική Υπηρεσία Δήμου ΙΛΙΟΥ

Μάντω Καραμπέρη, Κλινική Ψυχολόγος, Ιατρείο Ψυχοθεραπείας Πειραιά



Dr.Nikos E.Degleris,M.D.Psy Neuro-Psychiatrist,Head Piraeus Psychogeriatrics Unit, Center for Mental Health, Assistant Univ.Paris V, Seminar Coordinator

Mr.Andreas Solias,Social Worker,M.Sc.Athens Univ.Medical School, ILION Municipality Social Welfare Service, Aeginetion A' Univ.Psychiatric Dpmt.Researcher

Mrs.Manto Karamberi,Clinical Psychologist,M.Sc.Athens Univ.Medical School, Cognitive-Behavior Psychotherapy Specialist, Piraeus Psychotherapeutic Center Collaborator



Παρουσίαση:

Σάββατο 3 Μαϊου: 16:00-18:00, αίθουσα W1


Περιγραφή της δραστηριότητας στα ελληνικά έως 100 λέξεις:

Συντονισμός-Εισαγωγή: Δρ. Νίκος Ε. ΔΕΓΛΕΡΗΣ

Coordination-Introduction : Dr. Nikos E.Degleris.

1) Προβολή εκπαιδευτικής ταινίας (35 λεπτών) που περιγράφει την επιδημιολογία, την ταξινόμηση των ανοϊκών διαταραχών, τη διαφορική διάγνωση, τα συμπτώματα και τους διάφορους τύπους θεραπειών (φαρμακευτικές και μη παρεμβάσεις).

Educational film projection (35 minutes) which contents the epidemiology, the dementias’ taxonomy , the differential diagnosis , the symptoms and the different types of treatment (pharmaceutical and non- pharmaceutical interventions).


2) Προγράμματα νοητικής ενδυνάμωσης (BRAIN STIMULATION-COGNITIVE ENHANCEMENT PROGRAM/ εισηγητής κ. Ανδρέας Α. Σόλιας). Στοχεύουν στην ανάδυση των υγιών νοητικών εφεδρειών του πάσχοντος, στη διατήρηση των ψυχονοητικών ικανοτήτων του και στην ολιστική βελτίωση της ψυχο-κοινωνικής συναλλαγής του.

Brain Stimulation-Cognitive Enhancement Program by Andreas Solias, aiming at the emergence of the patient’s healthy mental reserves at the maintenance of mental abilities and behavioral skills and finally at the holistic improvement of his psycho-social transaction.

3) Συνεδρίες Ομαδικής Ψυχοθεραπείας της Γηριατρικής Κατάθλιψης συγγενών και φροντιστών (Γνωστική-Συμπεριφοριστική Κατεύθυνση: εισηγήτρια κ. Μάντω Γ. Καραμπέρη). Εξοικείωση με το φαύλο κύκλο της κατάθλιψης και τεχνικές διαχείρισης στρεσσογόνων γεγονότων ζωής που επιδρούν στο συναισθηματικό κόσμο συγγενών και φροντιστών των ασθενών με νόσο Alzheimer.

Group psychotherapy sessions for coping the depression of relatives and caregivers (cognitive behavioral therapy by Manto Karamberi). Familiarization with the infernal cycle of depression and sensitization in coping skills of stressful life events which influence the emotional life of relatives and caregivers.

2 ερωτήσεις που απαντά το Workshop

1)Τι είναι η νόσος Alzheimer ;

What about Alzheimer ‘s Disease?



2)Ποιες φαρμακευτικές και μη παρεμβάσεις εφαρμόζονται;

Which pharmaceutical and non- pharmaceutical interventions are on-going treatments?

http://www.athens-science-festival.gr/wp-content/uploads/2014/04/ASF2014_PROGRAMME.pdf

Περί Ανοιών Β΄Μέρος -Τα 10 σημάδια της νόσου Alzheimer -

1) Απώλεια μνήμης :ξεχνά τι είναι και που είναι διάφορα αντικείμενα

2) Δυσκολίες στην εκτέλεση γνωστών πράξεων:δεν θυμάται πώς να πλύνει τα δόντια του/ της

3) Προβλήματα λεκτικής επικοινωνίας: δεν βρίσκει κοινές λέξεις και εκφράσεις ή χρησιμοποιεί άστοχες λέξεις μέσα στην πρόταση.

4) Αδυναμία προσανατολισμού στο χώρο και το χρόνο: Δεν θυμάται τον δρόμο για το σπίτι του/ της. Δεν θυμάται το τρέχον έτος

5) Ελαττωμένη ή κακή κρίση: φοράει τα ρούχα ανάποδα.

6) Προβλήματα στην αφηρημένη σκέψη:δεν αναγνωρίζει γράμματα και αριθμούς.

7) Παρεκτόπιση αντικειμένων: βάζει τα αντικείμενα σε λάθος θέση π.χ. τα παπούτσια στο ψυγείο και δεν μπορεί να τα ξαναβρεί.

8) Δραματικές μεταβολές στη διάθεση , τη συμπεριφορά και τη προσωπικότητα χωρίς εμφανή αίτια: επιθετικότητα , συναισθηματικό κενό, ευμετάβλητη και παράλογη συμπεριφορά , καχυποψία.

9) Απώλεια των πρωτοβουλιών :παρουσιάζει αδιαφορία, παθητικότητα, και χρειάζεται παρότρυνση για να κάνει απλές καθημερινές δραστηριότητες.

10) Κινητικές διαταραχές: εκδηλώνει υπερδιέγερση , άσκοπο βηματισμό, αστάθεια, δυσκαμψία.

Για ποιο λόγο είναι σημαντική η διάγνωση;

Η πρώιμη διάγνωση είναι πολύ σημαντική προκειμένου οι συγγενείς και όσοι φροντίζουν τον πάσχοντα να είναι καλύτερα ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι να χειριστούν τα προβλήματα που προκαλεί η νόσος. Η διάγνωση είναι το πρώτο βήμα προς τον προγραμματισμό για το μέλλον.

Εάν κάποιος παρατηρήσει ότι ένα αγαπημένο πρόσωπο παρουσιάζει κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα δεν πρέπει να καταλήγει σε βιαστικά συμπεράσματα γύρω από το τι έχει ο συγγενής του. Πολλά από τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται σε άλλες παθήσεις και τις κάνουν να μοιάζουν με την νόσο Alzheimer.

Περί Ανοιών - Α΄ Μέρος

Μέχρι τις αρχές του αιώνα μας , οι άνθρωποι πίστευαν ότι η περίεργη συμπεριφορά που συνοδεύει τη νόσο του Alzheimer ήταν η φυσική εξέλιξη του γήρατος . Ο Γερμανός γιατρός Alois Alzheimer ήταν ο πρώτος που πίστεψε ότι οι περίεργες συμπεριφορές είναι εκδηλώσεις ασθένειας. Οι υποψίες του  επιβεβαιώθηκαν το 1908 όταν έκανε νεκροψία εγκεφάλου σε μια ασθενή του με άνοια όπου ανακάλυψε χαρακτηριστικές βλάβες  ως συνέπεια νόσου του εγκεφάλου.

Η άνοια εμφανίζεται ως αποτέλεσμα μιας εξελισσόμενης ασθένειας, η οποία καταστρέφει προοδευτικά τα κύτταρα του εγκεφάλου.

Το κυρίαρχο σύμπτωμα της νόσου είναι η σταδιακή μείωση των νοητικών ικανοτήτων που οδηγεί τον ασθενή σε πλήρη αποδιοργάνωση της ζωής  και της προσωπικότητας του.

Τα πρώτα σημάδια που ίσως αντιληφθεί η οικογένεια είναι δυσκολία να θυμηθεί πρόσφατα γεγονότα και να διεκπεραιώσει καθημερινές εργασίες ρουτίνας . Το άτομο μπορεί, επίσης, να παρουσιάζει σύγχυση, αλλαγή προσωπικότητας ή συμπεριφοράς, περιορισμένη κρίση, δυσκολία στην ανεύρεση των κατάλληλων λέξεων, στην ολοκλήρωση των σκέψεων ή στο να ακολουθεί οδηγίες.

Η νόσος Alzheimer επηρεάζει τις περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν τη σκέψη, τη μνήμη και τη γλώσσα. Η έναρξη της νόσου είναι σταδιακή και η επιδείνωση της υγείας του ατόμου είναι συνήθως αργή.

Ποιος έχει πιθανότητα να προσβληθεί;

H νόσος Alzheimer επηρεάζει όλες τις πληθυσμιακές ομάδες, ανεξάρτητα από κοινωνική τάξη, φύλο, φυλή ή γεωγραφικό χώρο και, παρότι εμφανίζεται συνήθως σε άτομα τρίτης ηλικίας, εντούτοις μπορεί να εμφανιστεί και σε μικρότερης ηλικίας άτομα. Ωστόσο, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι τα άτομα με υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο κινδυνεύουν λιγότερο απ’ αυτά με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο.